Kunst Kamers Rotterdam

De huiskamer als tentoonstellingsruimte

In 1986 vond in Gent iets nieuws plaats. De ‘Vlaamse kunstpaus’ Jan Hoet was op het idee gekomen om de kunst uit haar vertrouwde, steriele omgeving te halen en te introduceren in de intimiteit van de leefruimte. Hij organiseerde een kunstroute langs woonhuizen, alwaar kunstenaars een met die locatie verbonden werk exposeerden.

Chambres d’Amis, zoals hij het project noemde, krijgt nu een vervolg op het Rotterdamse Noordereiland. Het idee is simpel: vraag een aantal kunstenaars om in iemands huis werk te exposeren dat in relatie staat tot die specifieke omgeving. Kunst in de kamers van dit levendige dorp binnen de stad. Werken die geheel zijn ontstaan in het spanningsveld tussen kunstenaar, huis en bewoner. Kunst, dus, die een organische verbintenis aangaat met het karakter van de plek. Misschien ziet met deze eerste KunstKamers, zoals het project hier is gaan heten, in Rotterdam een nieuwe traditie het levenslicht.

Een politieke visie op cultuur is meestal een bloedeloze vertoning. Een overheidsdienaar heeft het veel te druk met het becijferen van de wereld om te zien hoe die wereld eigenlijk in elkaar zit. Zo kon de gemeente onlangs nog beweren dat het organiseren van een kunstroute ,,vaak moeizaam verloopt omdat in de regel vrijwilligers het voortouw daartoe nemen en althans in de aanvang weinig steun ondervinden.” KunstKamers Rotterdam bewijst dat dat niet altijd het geval is: bewoners van het Noordereiland stelden hun huis belangeloos ter beschikking, het enthousiasme is groot. Mensen staan wel degelijk open voor ongebruikelijke dingen. Ook zonder dat daar iets tegenover staat.

Mogelijk is dat omdat weinigen ongevoelig zijn voor de aantrekkingskracht van het artistieke. In de meeste huizen zijn wel kunstwerken te vinden. Reproducties van grote werken naast amateurschilderijtjes en beeldjes uit verre landen. Dat is helaas vaak niet meer dan aankleding, decoratie. De bewoners zien de werken niet meer, zo vertrouwd zijn ze ermee, en de visite komt ook niet langs om ernaar te kijken. De kunst verdwijnt in al haar functionaliteit achter het rookgordijn van de alledaagsheid.
Maar omgekeerd zijn bezoekers van galeries en musea zo gewend geraakt aan het kille wit van de expositieruimte, dat ze onpersoonlijke, meticuleus uitgelichte ruimtes zijn gaan zien als de natuurlijke habitat van het kunstwerk. KunstKamers treedt buiten de ruimte die in onze samenleving gereserveerd is voor de kunsten – terug naar de mensen, naar het echte leven. De scheppers verlaten hun ivoren torens en mengen zich onder het volk.

En het publiek? Deel van de ervaring van de kunstroute is het bevreemdende gevoel dat je bekruipt als je het huis van een vreemde betreedt. Allemaal zijn we nieuwsgierig naar het hol waar een ander zich verbergt; de woonruimte is een uitdrukking van de persoonlijkheid van de bewoner. Als voyeur stap je zo iemands wereld binnen, je breekt in bij de psyche van degene die in die kamers zijn dagen slijt. Het is een bijzaak misschien, een extra laag in de gewaarwording, maar de bezoeker kan zich onmogelijk onttrekken aan dit samenvloeien van artisticiteit en intimiteit. Dompel je er dus maar in onder en neem het in je op.

Kunst Kamers 2011 — Tekst: Bastiaan Sondervan

www.kukaro.nl | www.facebook.com/kukaro

 

Een gedachte over “Kunst Kamers Rotterdam”

  1. Open brief aan deelgemeente van Feijenoord en de samenstellers, van de wandeling in het ,rijk van Feijenoord’ en KUKA.

    Op mijn 75e jaar wilde ik een keer meedoen aan het project van KUKA ,kunst in de huiskamer voor de kunstenaars van het Noordereiland .Ik werd in de Engelse taal met een nette smoes afgewezen.
    In het boekje voor de wandeling op het Noordereiland ben ik mijn naam of iets over mijn werk niet tegengekomen. Dat vind ik vreemd want ik woon en werk als kunstschilder al meer dan dertig jaar op het Noordereiland en als men googled ,Prins Hendrikkade Hovener’ afbeeldingen, dan komt men een schat aan informatie tegen van mijn werk en daarbij weet meer dan 60% van de eilandbewoners wie Jan Hovener is, want ik heb in de v.d.Takstraat een kunsthandel gehad ik kwam er mee in de krant en op stads tv omdat ik op een ambachtelijke en kunstzinnige wijze de winkelpui had opgeknapt waar de hele winkel straat mee opgefleurd werd want alles was grijs geschilderd, ( lees mijn boek daarover ,De schilder en de schrijver’). In de jaren ,,80 had ik een expositie in NE galerie waar ik toen een tiental werken verkocht wat in de NE galerie nog niet was voorgekomen.
    Als kunst schilder leef ik al meer dan veertig jaar van mijn werk zonder ooit subsidie of BKR te hebben genoten omdat mijn werk hoog wordt gewaardeerd in het buitenland , er hangt zelfs werk van mij in het museum van York en vijf jaar geleden is mijn werk opgenomen in de collectie van museum ,Het Markiezenhof’ te Bergen op Zoom. Het werk is op de veiling in Rotterdam aangekocht dus een spontane koop van ,Het Markiezenhof’ zonder nepotisme, het werk van mij is daar dagelijks te bezichtigen.
    De meest leuke en culturele winkel op het Noordereiland ,De Observator’ met nautische artikelen scheepsmodellen ,schilderijen en boeken ,waar ook mijn boek ,De schilder en de schrijver’ tekst Peter Troost, te koop is, deze winkel wordt ook niet genoemd in de wandeling .Of hoort dat niet bij kunst of cultuur volgens de concept en installatie kunstenaars?
    Voor de actie ,expeditie’ in het Hulstkampgebouw ben ik wel uitgenodigd door mijn buurvrouw Bus van ,Busnizz’ , daarvoor heb ik bedankt , de beste plaatsen waren al bezet en het hoefde niet meer voor mij na de afwijzing in het Engels. Bovendien, daar gaan staan met mijn werk terwijl je doodgezwegen wordt in de wandeling door het, rijk van Feijenoord ‘,zag ik ook niet zitten.
    Google Jan Hovener dan zal men zich achter de oor krabben ,bovendien voor 90% zijn de schilderijen die op mijn site staan zijn verkocht dus ik heb Monmartre van Rotterdam niet eens nodig maar ik wilde op mijn oude dag in het belang van Feijenoord ook eens meedoen.

    Met vriendelijke groet,

    Jan Hovener

    Tel.4134157

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.